Voor literatuurlijst klik hier.

 

 

4000 jaar heidens Pasen

 

 

 

Reeds 4000 jaar geleden werd Pasen

gevierd. Het werd nog steeds gevierd

toen het Christuskind geboren was.

Christus heeft het niet ingesteld –

Christus heeft het nooit gevierd.




Pasen werd 4000 jaar geleden onder de heidenen gevierd. In de hele Bijbel kunt u met geen woord vinden dat Jezus of de apostelen het ooit hebben gevierd!

Waar hebt u ooit in de Bijbel gelezen dat Petrus en Paulus bij zonsopgang op Pasen kerkdiensten hielden? Dat de christelijke vrouwen in de dagen van de apostelen zich optooiden voor een paasoptocht? Dat de christenen kruisbroodjes bakten? Dat de kinderen van christenen paaseieren verfden en chocolade paashazen aten om Christus' opstanding te vieren?

Deze gebruiken werden nooit door de ware Gemeente van de apostelen onderwezen. Wel werden deze en soortgelijke gebruiken in heidense landen in stand gehouden, lang vůůr de tijd van de apostelen.

 

 

De oorsprong van Paaszondag

 

In de publicatie op onze website DE OPSTANDING was NIET op zondag wordt aan de hand van de Bijbel aangetoond dat de opstanding van Jezus Christus uit het graf niet op zondagmorgen plaatsvond.

Wanneer deed de viering van Paaszondag dan wel haar intrede in het kerkelijk jaar?

Kurtz's Church History zegt over het Paasfeest: ”De Saksische naam voor Pasen [Easter] is ontleend aan het oude Germaanse feest van Ostara, de godin van de lente, dat in datzelfde seizoen werd gevierd” (vol. I, p. 356).

”Het Engelse Easter, het Angelsaksische Oster, het Duitse Ostern houden in elk geval verband met het Oosten en de zonsopgang”, aldus de protestantse historicus Schaff, die schreef dat ”de omvorming van het feest ter ere van Ostara . . . in het christelijke Paasfeest” jaren na de dood van Paulus plaatsvond (uit een voetnoot in Schaff, History of the Church, vol. I, p. 373).

Pasen is ontleend aan de heidense verering van de zon, niet aan enige leerstelling of instructie van Jezus Christus of de apostelen.

 

 

Wat God zegt over paaszonsopgangsdiensten

 

Ongeveer 600 jaar v.Chr. zag de profeet EzechiŽl in een visioen een Paasviering:

”Hij zeide tot mij [God sprak tot EzechiŽl] . . . Nog grotere gruwelen dan deze zult gij zien. Toen bracht Hij mij naar de binnenste voorhof van het huis des Heren. En zie, aan de ingang van de tempel des Heren, tussen de voorhal en het altaar, waren ongeveer vijfentwintig mannen, met hun rug naar de tempel des Heren en met hun gezicht naar het oosten, en zij bogen zich in de richting van het oosten neer voor de zon” (Ezech. 8:15-16).

Let op deze gruwel die EzechiŽl zag: de zonsopgangsdienst van Pasen. Dit is wat belijdende christenen ook nu nog doen: het vieren van heidense gebruiken op Paaszondag, zogenaamd ter ere van Christus, die niet eens op zondag uit de doden is opgestaan.

 

 

Jezus Christus verbiedt de Paasviering

 

Let op wat God zegt met betrekking tot degenen die weigeren zich van deze gruwel te bekeren: ”Was het . . . nog niet genoeg om de gruwelen te doen, die zij hier bedrijven . . . ? Daarom zal Ik in grimmigheid met hen handelen. Ik zal niet ontzien en geen deernis hebben. Al roepen zij met luider stem aan mijn oren [natuurlijk bidden zij tot God], toch zal Ik naar hen niet horen” (vers 17-18).

Maar al is Pasen een oud heidens feest, is het dan toch niet in orde als wij het gebruiken om Christus te eren? Zo redeneert men tegenwoordig. Laat God die vraag beantwoorden.

Jezus Christus – het Woord van God – sprak tot Mozes dat hij het volk moest waarschuwen deze gebruiken van de heidenen niet te volgen: ”Neem u er dan voor in acht . . . dat gij hun goden niet zoekt, zeggende: hoe dienden deze volken hun goden? zo wil ik het ook doen. Niet alzo zult gij de Here, uw God, dienen; want al wat de Here een gruwel is, wat Hij haat, doen zij voor hun goden” (Deut. 12:30-31).

DŠt zegt God. Het doet er niet toe wat wij denken, maar wel belangrijk is wat God ons zegt. Hij noemt deze heidense Paasgebruiken een gruwel.

 

 

Katholieken getuigen van de

oorsprong van het Paasfeest

 

De rooms-katholieke geleerde Hefele schrijft over het Paasfeest: ”Alle kerken van het Westen, het Zuiden en het Noorden hadden dit gebruik [de Paasviering] overgenomen, in het bijzonder Rome, heel ItaliŽ, Afrika, Egypte, Spanje, GalliŽ [Frankrijk], Groot-BrittanniŽ, LibiŽ, Achaia [Griekenland]; ook in de diocesen [bisdommen] in AziŽ, Pontus en Cilicia, werd het overgenomen” (History of the Councils, vol. I, pp. 306-307).

Merk op dat de Paasviering werd overgenomen, niet van de Bijbel, maar van de heidenen, lang na de dood van Jezus Christus.

Uit welke bronnen verkreeg de geleerde Hefele zijn voor velen schokkende informatie?

Hij verkreeg deze uit de oude kerkgeschiedenis, die opgetekend werd kort nadat Pasen door de traditionele christelijke kerk van het heidendom werd overgenomen! Hier volgt wat Socrates Scholasticus schreef in zijn Ecclesiastical History, niet lang na de tijd van keizer Constantijn, in de vierde eeuw:

”Noch de apostelen derhalve, noch de EvangeliŽn hebben waar dan ook het Paasfeest . . . opgelegd . . . Daarom viert ieder individu, aangezien men gesteld is op feesten, omdat ze een onderbreking van het werk toestaan, waar ook maar, overeenkomstig zijn eigen genoegen, volgens een heersend gebruik [het Paasfeest] . . . De Verlosser en zijn apostelen hebben ons door geen enkele wet ertoe verplicht dit feest te vieren . . . evenals zovele andere gebruiken in de afzonderlijke gemeenten zijn gevestigd in overeenstemming met de gewoonte, zo is ook het Paasfeest op elke plaats afzonderlijk in zwang geraakt overeenkomstig de individuele eigenaardigheden van de volkeren, aangezien geen van de apostelen iets heeft voorgeschreven op dit gebied. En dat de viering niet door wetgeving ontstond, maar als gebruik, wordt door de feiten zelf aangegeven” (hoofdstuk 22).

Aldus de oude kerkhistoricus uit de vierde eeuw. Laten wij nu eens precies nagaan hoe het Paasfeest werd geÔntroduceerd.

 

 

De eerste historische gegevens

 

Het was in de nieuwtestamentische Gemeente van God een vast gebruik op grond van Gods instructies om een jaarlijkse herdenking van de dood van Jezus Christus te houden. Deze herdenking werd het Pascha genoemd.

De Gemeente van God wist dat Jezus Christus na drie dagen uit de doden is opgestaan, en wel op zaterdag laat in de namiddag, kort voor zonsondergang.

In de wereld der belijdende christenen begonnen velen echter naar eigen goeddunken te handelen. Zij begonnen het Pascha wekelijks te vieren op zaterdag, de sabbat. Ook wordt het het ’Laatste Avondmaal’ genoemd.

Meer dan 200 jaar lang was dit een algemeen gebruik in de Oosterse kerken. De kerkhistoricus Socrates schreef: ”Terwijl derhalve sommigen in Klein-AziŽ de bovengenoemde dag aanhielden [hij bedoelt dat sommigen het Pascha evenals de apostelen op de 14e van de eerste maand op Gods kalender bleven vieren], hielden anderen dit feest inderdaad op de Sabbat.” Met ”sabbat” bedoelden alle vroege schrijvers de zaterdag!

Deze gewoonte om ”het Laatste Avondmaal” op zaterdag te houden was zo algemeen dat hij vervolgde: ”Want hoewel bijna alle kerken in de gehele wereld de heilige mysteriŽn op de sabbat van iedere week vieren, zijn desalniettemin de christenen van AlexandriŽ en in Rome, terwille van een of andere oude traditie, hiermee opgehouden.”

Deze verbazingwekkende getuigenis kunt u vinden in deel II van de Nicene and Post-Nicene Fathers, pp. 131-132, de Ecclesiastical History van Socrates, boek V, hoofdstuk 22.

Vat u de werkelijke betekenis van dit citaat?

Het Pascha werd door vele valse leraren van een jaarlijkse herdenking van de dood van Jezus Christus veranderd in een wekelijkse herdenking van zijn opstanding, die op zaterdag plaatsvond.

Weer anderen voerden voor het eerst de gedachte in van een opstanding op zondag. Zie wat er gebeurde.

 

 

Paaszondag begint in Rome eerder

 

Sprekend over degenen die het Pascha niet vierden in overeenstemming met de praktijk van de apostelen en evenmin op de wekelijkse sabbat, schreef Irenaeus (die aan het einde van de tweede eeuw leefde) aan bisschop Victor van Rome: ”Wij bedoelen Anicetus, en Pius, en Hyginus, en Telesphorus, en Xystus. Zij hielden het [het ware Pascha op de 14e van de eerste maand op de kalender van God] niet, en stonden het degenen na hen ook niet toe.”

Wie waren deze mannen? Bisschoppen van de kerk in Rome! Dit is het eerste verslag, door een katholiek, van het feit dat de Romeinse bisschoppen niet langer het Pascha op de juiste door God gegeven tijd hielden, of op een wekelijkse sabbat, maar in plaats daarvan op een zondag!

Het was bisschop Xystus (zijn naam wordt ook wel als Sixtus gespeld) van wie als eerste wordt vermeld dat hij de juiste viering van het Pascha verhinderde en de ”heilige mysteriŽn” jaarlijks op zondag vierde. Irenaeus verklaart voorts over hem dat zijn leer in directe ”tegenstelling” was met de gang van zaken in de overige kerken. Bisschop Sixtus leefde aan het begin van de tweede eeuw, niet lang na de dood van de apostel Johannes.

Merk tevens op dat de viering van Paaszondag niet begint met Petrus of Paulus in de jaren 60, maar met Sixtus in de tweede eeuw.

Hier ligt de werkelijke oorsprong van Paaszondag in de Westerse kerken. In samenhang met dit gebruik werden de ”heilige mysteriŽn” eveneens iedere zondag gevierd.

 

 

De Romeinen verdeeld

 

Vanzelfsprekend verdeelde de invoering van dit gebruik de christenen in Rome. De katholieke historicus Abbť Duchesne schreef: ”Er waren in Rome destijds vele christenen uit AziŽ [de Gemeente van God in Rome was immers gesticht door mensen uit Klein-AziŽ waar Paulus predikte], en de eerste pausen, Xystus en Telesphorus, zagen dat zij ieder jaar hun Pasch [het ware Pascha] hielden op dezelfde dag als de Joden. Zij hielden in stand wat juist was. Het werd hun toegestaan . . . hoewel de rest van Rome een ander gebruik hield” (The Early History of the Church, Vol I, p. 210).

Dit zijn schokkende feiten, maar ze zijn waar! Het wordt tijd dat wij daarvan kennis nemen.

Irenaeus schreef nog meer inzake de viering van Pasen in Rome en elders: ”Maar Polycarpus was bovendien niet alleen door de apostelen geÔnstrueerd, en kende velen die Christus hadden gezien, maar was ook door de apostelen in AziŽ benoemd tot bisschop van de Gemeente van Smyrna . . . Ook was hij in Rome ten tijde van Anicetus [bisschop van Rome omstreeks 154 n.Chr.], en hij zorgde ervoor dat velen zich afwendden van de . . . ketterijen tot de Gemeente van God, door te verkondigen dat hij deze ene en zuivere waarheid van de apostelen had ontvangen.”

Tijdens zijn verblijf in Rome besprak Polycarpus de kwestie Pasen met de Romeinse bisschop.

Irenaeus vervolgde: ”Want Anicetus kon Polycarpus er niet van overtuigen het [het Pascha] niet te vieren, omdat deze het altijd had gevierd tezamen met Johannes, de discipel van onze Heer, en de rest van de apostelen met wie hij in contact stond; en evenmin overtuigde Polycarpus Anicetus ervan het wel te vieren, die zei dat hij gebonden was de gewoonten van de presbyters vůůr hem na te volgen” (Eusebius, Ecclesiastical History, boek V, hoofdstuk 24, Nicene and Post-Nicene Fathers. vol. I).

 

 

Een vals visioen

 

Kort nadat Polycarpus vertrokken was, verscheen er een verbazingwekkende brief, volgens vele geleerden een opzettelijke vervalsing. In deze brief wordt gezegd: ”Paus Pius, die rond 147 leefde, maakte een decreet, dat de jaarlijkse plechtigheid van het Pasch [het Griekse woord voor Pascha] gehouden moest worden op de dag des Heren [zondag] en als bevestiging hiervan beweerde hij dat Hermes, zijn broer, die destijds een voorname leraar bij hen was, deze instructie had ontvangen van een engel, die gebood dat alle mensen het Pasch op de dag des Heren moesten houden” (Bingham, Antiquities of the Christian Church, pp. 11481149).

Over ditzelfde bedrog lezen wij in Apostolical Fathers van Donaldson, p. 324: ”Een van de brieven verzonnen namens Pius, waarvan ene Hermas als auteur wordt genoemd; en er wordt gesteld dat er in zijn boek door middel van een engel een gebod werd gegeven om het Pascha op zondag te vieren.”

Het geschil over het Paasfeest eindigde daarmee niet. Nog geen 35 jaar later brak het in alle hevigheid uit tussen Polycrates van Klein-AziŽ en Victor van Rome, die trachtte ”hele gemeenten van God, die de traditie van een oud gebruik in acht namen [het ware Pascha], te excommuniceren”.

Hier volgt een deel van het openhartige antwoord dat door Polycrates aan Victor gegeven werd: ”Wij houden de juiste dag; wij voegen niets toe, nemen evenmin iets weg. Want ook in AziŽ zijn grote lichten ingeslapen, die zullen herrijzen op de dag van de komst van de Heer . . . Daaronder is Filippus, een der twaalf apostelen . . . en, bovendien Johannes, die heeft gerust aan de borst van de Heer . . . En Polycarpus . . . zij allen hielden de veertiende dag van het Pascha in overeenstemming met het evangelie, in geen enkel opzicht afwijkend, maar in navolging van de regel van het geloof.”

Deze opmerkelijke brief is bewaard in deel 8 van de Ante-Nicene Fathers, pp. 772-773.

Polycrates kwam uit het gebied waar Paulus de meeste tijd doorbracht – in Klein-AziŽ, in de buurt van Efeze. Ook Johannes bracht daar zijn laatste dagen door. Er waren daar veel christenen die het geloof nog steeds trouw bleven!

Dit bewijst dat zowel de apostelen die zich richtten op de stammen van IsraŽl als Paulus, de speciale apostel voor de heidenen, de viering van het Pascha op de 14e van de eerste maand van Gods heilige kalender leerden. Chrysostomos, die verscheidene eeuwen na de apostelen schreef, gaf toe dat ”eertijds het [het Pascha] ook te AntiochiŽ overheerste”, vanwaaruit Paulus veel van zijn apostolische reizen begon.

Wat gebeurde er nu om de ware viering van het Pascha uit de algemene kerk of het christendom uit te roeien?

 

 

Constantijn – de machthebber

 

Vervolgens riep Constantijn het eerste algemene concilie van de officiŽle christelijke wereld bijeen. Het Concilie van Nicea besloot, op zijn gezag, dat Pasen op zondag moet worden gevierd en dat het Pascha moet worden verboden.

Ongeacht deze beslissingen bleven velen getrouw. Daarom vaardigde Constantijn een edict uit waarin werd verklaard: ”Wij hebben dienovereenkomstig opdracht gegeven dat u alle gebouwen waarin u uw bijeenkomsten pleegt te houden zullen worden ontnomen . . . hetzij openbare, hetzij particuliere” (Life of Constantine, boek III).

Ofschoon iedereen nu gedwongen was Pasen te vieren, of de stedelijke gebieden van het Romeinse Rijk te ontvluchten, heerste er in de kerken nog steeds verdeeldheid over de precieze zondag voor Pasen. Zie hier hoe groot de verwarring werd:

”Maar niettegenstaande alle pogingen die toen of later in het werk werden gesteld, bleven gedurende vele eeuwen hierover grote verschillen in de kerk bestaan. Want de kerken in Groot-BrittanniŽ en Ierland stemden niet overeen met de Romeinse kerk wat het vieren van Pasen op dezelfde zondag betreft tot ongeveer het jaar 800. Evenmin werd in Frankrijk de Romeinse wijze volledig geaccepteerd, totdat het daar op gezag van Karel de Grote werd geregeld” (Bingham, Antiquities of the Christian Church, p. 1151).

 

 

Maakt het enig verschil?

 

Besef goed dat uw eeuwigheid afhangt van het antwoord. Het betreft hier authentieke historische feiten.

Gods woord richt zich tot ieder mens. Daarom maakt het verschil uit wat we geloven – en wat we ermee doen.

Spoedig – heel spoedig – zullen we voor de rechterstoel van Christus komen te staan! Zeg niet onbekommerd: ”Dit is de manier waarop ik het zie”, of ”Ik denk niet dat het enig verschil uitmaakt”. God zegt dat het wel degelijk verschil uitmaakt. God zegt dat er een weg is die iemand recht schijnt – dit geldt voor iedereen – maar die schijnbaar rechte weg voert naar de dood (Spr. 14:12; 16:25)!

Heeft de mens sinds Adam en Eva niet gezegd: ”Ik maak het zelf wel uit”?

Wij zullen worden geoordeeld naar wat God zegt – niet naar wat wij denken. God zegt dat de gehele wereld is misleid! Er kan pas eenheid onder de mensen zijn, als iedereen precies denkt en doet in overeenstemming met de wil van God. Pasen vieren is een gruwelijke vorm van het aanbidden van een afgod, een verwerping en vernedering van onze Schepper. Wees dus bedacht op wat de geschiedenis zegt – wees bedacht op wat God zegt!




Terug naar de Home Page