Voor literatuurlijst klik hier.

 

Moeten wij
Nieuwemaan
vieren?

 

Moeten wij ’nieuwemaan’ vieren?
Vroeger hadden veel volken de
gewoonte om het eerste maanlicht
feestelijk te vieren, vooral volken
die hun tijdrekening naar de
standen van de maan regelden.
Waarschijnlijk omdat
de verschijning van het
licht mensen vrolijk maakte,
was het feest een vreugdefeest.

 

 

Ook voor de IsraŽlieten was van oudsher de nieuwemaansdag een bijzondere dag. De invloed en betekenis van de natuur en de door God ingestelde natuurorde was uitgedrukt in een nieuwemaansdag. De maan was voor IsraŽl niet alleen een hemellicht, maar vooral een soort klok.

Moeten christenen nieuwemaan vieren? Zij, die zich christenen noemen, maar kerst en andere Rooms-Babylonische (heidense) feesten vieren, zullen daar niet bij stilstaan. Maar moeten zij die de bijbelse feesten vieren die God ”Mijn feesttijden” noemt, elke maand de dag vieren waarop de nieuwe maan verschijnt?

Wat betekent voor hen de volgende bijbelse schriftgedeelten?

Numeri 10:10  Ook op uw vreugdedagen, op uw feesten en op uw nieuwemaansdagen zult gij een stoot op de trompetten geven bij uw brandoffers en vredeoffers; zij zullen u dienen om u voor het aangezicht van uw God in gedachtenis te brengen; Ik ben de HERE, uw God.

1 Kronieken 23:31  en evenzeer bij het brengen van alle brandoffers aan de HERE, op de sabbatten, de nieuwe maanden en de feesten, gedurig voor het aangezicht des HEREN staande in een aantal, als hun voorgeschreven was.

2 Kronieken 2:4  Zie, ik [Salomo] ga een huis bouwen voor de naam van de HERE, mijn God, om het Hem te heiligen, om voor zijn aangezicht te brengen welriekend reukwerk, bestendig toonbrood, en brandoffers des morgens en des avonds, op de sabbatten, op de nieuwe maanden en op de feesten van de HERE, onze God. Dit is een altijddurende verplichting voor IsraŽl.

Werd de eerste dag van de maand gevierd als een feestdag van God? En is de nieuwemaansdag een feestdag die in het komende Millennium, het Vrederijk, wordt gevierd? De volgende schriftgedeelten hebben betrekking op het komende Vrederijk.

Jesaja 66:23  En het zal geschieden van nieuwe maan tot nieuwe maan en van sabbat tot sabbat, dat al wat leeft zal komen om zich voor mijn aangezicht neer te buigen, zegt de HERE.

EzechiŽl 46:3  Het volk des lands echter zal zich op de sabbatten en de nieuwemaansdagen bij de ingang van die poort voor het aangezicht des HEREN nederbuigen.

Behoort de nieuwemaan tot de feestdagen van God en moet een ware christen die dag vieren?

Hierna leest u het antwoord.

Zoals gezegd, de maan was voor IsraŽl niet alleen een hemellicht, maar vooral een soort klok. Ook voor Gods Gemeente nu. Zij toont ons de indeling van het jaar in maanden naar haar omloop om de aarde. De feestkalender richt zich naar de loop van de maan. De zevende nieuwe maan van het jaar, de eerste dag van de zevende maand, is een officiŽle feestdag: het Bazuinenfeest. De feesten Pascha/Dagen van Ongezuurde Broden en Loofhuttenfeest beginnen met volle maan. Het voordeel daarvan was vooral voor het oude IsraŽl dat er 's nachts meer licht was. Het begin van iedere maand werd feestelijk gevierd met een offer in het heiligdom.

Maar toch ontbreekt het in de feestregeling (Lev. 23). De wet regelt alleen de offers die op de dag van de nieuwe maan gebracht moesten worden en beperkt zich tot de cultus van het nationale heiligdom.

De nieuwemaan behoort niet tot de heilige feestdagen. De nieuwemaanvierders die dit bestrijden verwijzen o.a. naar Ezra 3:5.

Ezra 3:5  en van toen af ook het dagelijks brandoffer, en dat voor de nieuwe maanden en voor al de heilige feesten des HEREN, en voor ieder die de HERE een vrijwillig offer bracht.

De nieuwe maan wordt afzonderlijk genoemd, naast ”al de” heilige feesten. De nieuwemaansdag behoort dus niet tot de heilige feesten.

Ook beweren zij dat Leviticus 23 niet de complete lijst is. Het tegendeel is waar! Leviticus benadrukt een complete opsomming te geven.

In Lev. 23:2 wordt aan IsraŽl verteld welke de feesten van God zijn. Daar staat nieuwemaansdag niet bij. Dan wordt in vers 3 eerst de sabbat genoemd. Vervolgens nog eens duidelijk welke de feesten van God zijn:

Leviticus 23:4  Dit zijn de feesttijden des HEREN, heilige samenkomsten, die gij uitroepen zult op de daarvoor bepaalde tijd.

Met de woorden ’dit’ en ’de’ is er geen twijfel mogelijk dat ze ALLEMAAL hierna genoemd worden. Deze formulering – dit zijn de feesttijden des HEREN – sluit uit dat er nog meer feesten zijn. De woorden ’dit’ en ’de’ sluiten Šlle feesten in.

In Num. 28 en 29 worden de offers beschreven (brand-, pleng-, vrede-, vuur- en gelofteoffers) en op welke tijden ze gebracht moeten worden. Die tijden zijn: elke dag, nieuwemaansdagen en heilige dagen. Het onderwerp dat in Num. 28 en 29 wordt behandeld zijn de offers en wanneer ze gebracht moeten worden. Hier wordt geen lijst van de feesten of heilige dagen gegeven.

Numeri 28:2  Gebied de IsraŽlieten en zeg tot hen: Gij zult zorg dragen mijn offergave, mijn spijze, als mijn vuuroffers, een liefelijke reuk voor Mij, op de bepaalde tijd aan Mij te brengen.

De offers en ”de bepaalde tijd” beperken zich niet tot de feesten. Iedere dag wordt geofferd, maar niet iedere dag is een feestdag.

Vers 3   Zeg dan tot hen: Dit is het vuuroffer, dat gij de HERE brengen zult: twee gave, eenjarige schapen per dag als dagelijks brandoffer.

Het uitgangspunt van dit schrftgedeelte is de beschrijving van de offers, niet een lijst met feesten. Dit wordt uitvoerig uitgelegd.

Dan volgt de beschrijving van de offers op de sabbat (vers 9), op het begin van de maanden (vers 11), en vanaf vers 16 en Num. 29 de offers voor de jaarlijkse feesten, waarbij ook de instructies voor de offers voor elke dag van het Loofhuttenfeest. Dit is geen lijst van de feesttijden van God.

De nieuwemaansdag onderscheidt zich van alle andere dagen, omdat die dag de grondslag is van de kalender die God ons gegeven heeft. Alleen met deze kennis kunnen we zijn feestdagen op de juiste tijd (”vaste tijden”) houden. Dat is essentieel voor een juist begrip van Gods Plan met de mensheid!

De christelijke wereld haalt vaak Colossenzen 2:16 aan om aan te tonen dat voor christenen niet de voedselwetten gelden noch de feestdagen van God, de sabbat en de nieuwemaan. In dat schriftgedeelte is te lezen dat er kritiek is op de gemeente te Colosse over een aantal zaken. Maar er is geen sprake van afschaffing van bijv. de sabbat. Paulus zegt niet dat onreine dieren gegeten mogen worden en Gods heilige dagen niet meer van kracht zijn, maar hij uitte wel zijn kritiek over de manier waarop de Colosse-gemeente dit in praktijk bracht. Natuurlijk moesten de christenen in de heidense wereld het onderscheid tussen reine en onreine dieren leren. Maar de kritiek luidde ”inzake eten en drinken”. God heeft geen wet gegeven inzake drinken. Wat er niet was kan ook niet afgeschaft worden. Hij zegt ook niet dat de voedselwet is teniet gedaan. Paulus zegt dat er kritiek was op hun eet- en drinkgewoonte. Evenals er kritiek was op de manier waarop ze de feesten en de sabbat hielden. Dat de nieuwe maan hier ook wordt genoemd is niet vreemd. De kalender van God was niet bekend bij de heidenen. Aan de bekeerde heidenen werd Gods kalender onderwezen, te beginnen met het vaststellen van de nieuwemaansdag. De heidenen hadden ook zelf een kalender gebaseerd op de nieuwe maan, maar in een ander systeem. De gemeente in Colosse viel met hun andere tijdsindeling op in hun samenleving zoals wij in onze tijd. Kennelijk wilde Paulus er op wijzen dat de manier waarop hier aandacht aan werd besteed niet correct was. Mogelijk werd de nieuwemaansdag gehouden als een heilige dag, maar zo heeft God die dag niet ingesteld.

In Genesis 1:14 (”dat zij [de lichten] dienen tot aanwijzing zowel van vaste tijden als van dagen en jaren”), Ps. 104:19 en Exodus 12:2 geeft God informatie aangaande zijn kalender.

Exodus 12:2  Deze maand zal u het begin der maanden zijn; zij zal u de eerste der maanden van het jaar zijn.

Een duidelijk aanduiding aangaande tijd – op welke dag de eerste maand begint en wanneer een jaar begint. Als dit een heilige feestdag zou zijn, zou God dit hier aangegeven hebben, want in de volgende verzen van Exodus 12 worden de eerste twee heilige feesten genoemd: Ex. 12:14 het Pascha; Ex. 12:16-17 het feest van Ongezuurde Broden en expliciet de eerste en laatste dag als een heilige dag.

God heeft de eerste dag van de zevende maand ingesteld als een heilige feestdag, een jaarlijkse sabbat. Daarmee wordt tevens aangegeven dat de andere nieuwemaansdagen geen sabbatten zijn.

Dat de nieuwemaansdag een bijzondere dag is, blijkt wel duidelijk.

In gezichten toonde God aan EzechiŽl het volk IsraŽl in de Wereld van Morgen (Ez. 40:1-2). De nieuwemaansdag wordt ook genoemd.

EzechiŽl 46:1  Zo zegt de Here HERE: De poort van de binnenste voorhof, die op het oosten uitziet, zal op de zes werkdagen gesloten blijven, maar op de sabbatdag geopend worden; ook op de nieuwemaansdag zal zij geopend worden.

Uit de volgende verzen blijkt dat het hier ook om het brengen van offers gaat.

Vers 2   De vorst zal van buiten af door de voorhal der poort naar binnen gaan, en bij de post van de poort blijven staan; dan zullen de priesters zijn brandoffer en zijn vredeoffer bereiden, waarna hij zich zal nederbuigen op de drempel der poort, en dan naar buiten gaan. De poort mag tot de avond niet gesloten worden. 3  Het volk des lands echter zal zich op de sabbatten en de nieuwemaansdagen bij de ingang van die poort voor het aangezicht des HEREN nederbuigen. 4  Het brandoffer dat de vorst de HERE brengt, zal op de sabbatdag bestaan uit zes gave schapen en een gave ram; 5  en als spijsoffer een efa bij elke ram en bij de schapen een spijsoffer als hij bij machte is te geven, en een hin olie bij elke efa. 6  Op de nieuwemaansdag zullen het zijn een gave, jonge stier, zes schapen en een ram, alle gaaf; 7  en als spijsoffer zal hij een efa bij elke stier en een efa bij elke ram bereiden en bij de schapen naardat zijn vermogen toereikend is, en een hin olie bij elke efa. 8  Wanneer nu de vorst naar binnen gaat, zal hij door de voorhal der poort naar binnen gaan en langs dezelfde weg naar buiten gaan. 9  Maar wanneer het volk des lands op de feesttijden voor het aangezicht des HEREN komt, dan zal wie door de Noordpoort binnengekomen is om zich neder te buigen, door de Zuidpoort naar buiten gaan en wie door de Zuidpoort binnengekomen is, zal door de Noordpoort naar buiten gaan. Hij zal niet door dezelfde poort terugkeren als waardoor hij binnenkwam, maar door die welke er recht tegenover ligt, naar buiten gaan. 10  De vorst zal, als zij naar binnen gaan, in hun midden naar binnen gaan, en als zij naar buiten gaan, zal hij ook naar buiten gaan. 11  Ook op de feesten en op de hoogtijden zal het spijsoffer een efa bij elke stier en een efa bij elke ram zijn, en bij de schapen zoveel als hij bij machte is te geven; voorts een hin olie bij elke efa. 12  Wanneer de vorst een vrijwillig offer bereidt, een brandoffer of een vredeoffer als vrijwillige gave aan de HERE, dan zal men de poort die op het oosten uitziet, voor hem openen, en hij zal zijn brandoffer en zijn vredeoffer bereiden, zoals hij het op de sabbatdag doet; en nadat hij naar buiten gegaan is, zal men de poort na zijn vertrek sluiten.

Niets wijst er op dat de nieuwemaansdag gerekend kan worden tot de heilige dagen. Dit schriftgedeelte behandelt de offers en hoe en wanneer dat gedaan moet worden. Voor het brengen daarvan moet op die dagen de poort geopend worden, zoals in vers 1 al wordt gezegd. Niet het openen van de poort op een bepaalde dag maakt van die dag een heilige dag!

Ook in Jesaja 66 wordt de nieuwemaan genoemd in de Wereld van Morgen.

Jesaja 66:23  En het zal geschieden van nieuwe maan tot nieuwe maan en van sabbat tot sabbat, dat al wat leeft zal komen om zich voor mijn aangezicht neer te buigen, zegt de HERE.

Als niet de fysieke maan zelf, maar een aanduiding van tijd wordt bedoeld, wordt een Hebreeuws woord gebruikt dat vaak wordt vertaald met nieuwe maan. Het kan ook betekenen ’maand’ of ’maandelijks’, zoals ook sabbat ’week’ of ’wekelijks’ kan betekenen. In Jesaja 66:23 wordt niets vermeld over heilige dagen, maar over tijdsaanduidingen. ”Van nieuwe maan tot nieuwe maan en van sabbat tot sabbat”: maandelijks en wekelijks. Maar ook de aanduiding van elke nieuwemaansdag en elke sabbatdag komt overeen met Ez. 46:3:  Het volk des lands echter zal zich op de sabbatten en de nieuwemaansdagen bij de ingang van die poort voor het aangezicht des HEREN nederbuigen.

Dat de sabbat gevierd moet worden vinden we niet in dit schrftgedeelte, niet in deze context. De sabbatheiliging wordt veelvuldig uitgelegd op andere plaatsen in de Bijbel in een andere context. Maar van een nieuwemaansviering als een feestdag van God is hier noch op andere plaatsen in Gods Woord sprake.

De betekenis van de nieuwemaansdag in de door God gegeven kalender is uitermate belangrijk als uitgangspunt van de tijdsindeling, maar niet als een heilige dag.

De nieuwemaan is als een wijzer op een klok voor het vaststellen van Gods jaarlijkse feesten. Nergens in de Bijbel staat dat de nieuwemaan een heilige dag of feestdag van God is, nergens staat het woord vieren met betrekking tot de nieuwemaan.

De dag van de nieuwe maan moest aangekondigd worden door het blazen op een blaasinstrument (Numeri 10:1-10). Maar dat was een loutere tijdsaanduiding voor het fysieke volk IsraŽl.

Feitelijk houden ware getrouwen van God die dag wel door Gods kalender te volgen.

De offeranden op de nieuwe maan maakten deel uit van het geheel van offeranden en het gedenken van ’nieuwemaan’ als speciale dag maakte ook deel uit van het systeem van offeranden.

De offeranden kwamen pas toen IsraŽl zondigde, ze werden later toegevoegd.

Jeremia 7:22  want Ik heb tot uw vaderen, toen Ik hen uit het land Egypte leidde, niet gesproken noch hun een gebod gegeven ter zake van brandoffer en slachtoffer, 23  maar dit gebod heb Ik hun gegeven: Hoort naar mijn stem, dan zal Ik u tot een God en zult gij Mij tot een volk zijn, en wandelt op de ganse weg die Ik u gebied, opdat het u welga.

Tot hoelang zouden offers duren?

1 Corinthe 11:25  Evenzo ook de beker, nadat de maaltijd afgelopen was, en Hij zeide: Deze beker is het nieuwe verbond in mijn bloed, doet dit, zo dikwijls gij die drinkt, tot mijn gedachtenis.

Een nieuw verbond in Christus' bloed! De offeranden waren erbij gesteld totdat Christus zou komen. Met Christus' dood – Hij werd ons Paschalam – werd Hij het totale offer voor de gehele mensheid. Christus' offer brengt niet alleen verzoening tussen God en de mens, maar opent de weg naar eeuwig leven, wat dieroffers niet kunnen.

Efeze 5:2  en wandelt in de liefde, zoals ook Christus u heeft liefgehad en Zich voor ons heeft overgegeven als offergave en slachtoffer, Gode tot een welriekende reuk.

HebreeŽn 9:12  en dat niet met het bloed van bokken en kalveren, maar met zijn eigen bloed eens voor altijd binnengegaan in het heiligdom, waardoor Hij een eeuwige verlossing verwierf. 13  Want als reeds het bloed van bokken en stieren en de besprenging met de as der vaars hen, die verontreinigd zijn, heiligt, zodat zij naar het vlees gereinigd worden, 14  hoeveel te meer zal het bloed van Christus, die door de eeuwige Geest Zichzelf als een smetteloos offer aan God gebracht heeft, ons bewustzijn reinigen van dode werken, om de levende God te dienen? 15  En daarom is Hij de middelaar van een nieuw verbond, opdat, nu Hij de dood had ondergaan, om te bevrijden van de overtredingen onder het eerste verbond, de geroepenen de belofte der eeuwige erfenis ontvangen zouden.

HebreeŽn 10:8  In de aanhef zegt Hij: Slachtoffers en offergaven, brandoffers en zondoffers, hebt Gij niet gewild, noch daarin een welbehagen gehad, hoewel zij naar de wet gebracht worden. 9  Doch daarna heeft Hij gezegd: Zie, hier ben Ik om uw wil te doen. Hij heft het eerste op, om het tweede te laten gelden. 10  Krachtens die wil zijn wij eens voor altijd geheiligd door het offer van het lichaam van Jezus Christus.

Sinds de kruisiging van Christus zijn de fysieke offeranden afgeschaft en vervangen door geestelijke offeranden. Althans voor hen die door God zijn geroepen en die een beroep op Christus' offer hebben gedaan. Dat is dat klein ’kuddeke’ dat genoemd wordt in Lukas 12:32.

En met het verdwijnen van de offeranden, verdween ook ’nieuwemaan’ als een bijzondere dag in die context. Vanaf het Pascha-offer was er geen enkele reden meer om ’nieuwemaan’ te houden als een speciale dag. Natuurlijk is de dag zelf als eerste van de maand niet afgeschaft, maar wel als speciale dag om brandoffers, spijsoffers, een lieflijke reuk, een vuuroffer en bijbehorende plengoffers en een zondoffer te brengen. De nieuwtestamentische Gemeente is niet fysiek, zij is een geestelijk lichaam. Een vergelijking met de sabbatten kan niet gemaakt worden. Ook de offers voor de zevende dag en jaarlijkse feestdagen zijn afgeschaft, maar los daarvan blijven deze dagen feestdagen van God.

De betekenis van de nieuwe maan als een voorgeschreven tijd om offeranden op te dragen is dus vervallen en alleen de betekenis voor de kalender blijft. Het is nog altijd aan de hand van de nieuwe maan dat juiste data voor de heilige dagen kunnen berekend worden.

Laten we nu tot slot nog eens een paar schrftgedeelten over de nieuwemaansdag lezen en zien of we tot een goed begrip zijn gekomen.

Numeri 10:10  Ook op uw vreugdedagen, op uw feesten en op uw nieuwemaansdagen zult gij een stoot op de trompetten geven bij uw brandoffers en vredeoffers; zij zullen u dienen om u voor het aangezicht van uw God in gedachtenis te brengen; Ik ben de Here, uw God.

Het blazen op een trompet of bazuin was een signaal voor vele evenementen – van feestdag tot de aankondiging van oorlog. Met nieuwemaan werd een stoot op de trompet gegeven, zodat men wist dat het de eerste dag van een nieuwe maand was. De offers die in dit schriftgedeelte worden genoemd dienen als een herinnering, dat zondigen gevolgen heeft en dat er nu vergeving nodig is, in feite dus een gedachtenis aan het verbond met God. Die ’herinnering’ is nu het Pascha. Het houden van nieuwemaansdag om offers te brengen kan daarom niet meer. Het symbool van blazen op een trompet of bazuin op de eerste dag van de maand moeten we wťl in herinnering houden om het teken van de nieuwe maan toe te passen op de kalender.

1 samuŽl 20:5  David antwoordde Jonatan: Zie, morgen is het de nieuwe maan, dan zou ik bij de koning aan de maaltijd moeten deelnemen. Indien gij mij verlof geeft, houd ik mij in het veld verborgen tot overmorgenavond. Vers 24  Daarna verborg David zich in het veld. Toen de nieuwe maan was aangebroken, zette de koning zich aan de dis om te eten.

Als je jaren achtereen het verschijnsel van wassende en afnemende maan volgt en de tijden noteert, kun je ongetwijfeld vrij nauwkeurig de dag van de volgende nieuwemaan bepalen. David zei: morgen is het de nieuwe maan. Dat is de eerste betekenis: de aanduiding van de eerste dag van een maand op de kalender. De maaltijd die koning Saul aanrichtte was een onderdeel van de tweede betekenis van die dag. De dag had een feestelijk karakter. Naast het brengen van offers organiseerde Saul een diner.

Nog een vers:

2 Koningen 4:23  En hij vroeg: Waarom wilt gij vandaag naar hem [de profeet Elisa] toegaan? Het is immers geen nieuwe maan of sabbat. Maar zij antwoordde: Wees maar gerust.

Dat zowel op de sabbat als op de eerste dag van de maand de profeten werden bezocht, wil nog niet zeggen dat beide dagen een zelfde betekenis hebben.

De middeleeuwse rabbi Joseph Kimchi geeft een andere betekenis aan deze woorden: ”het is nog geen maand geleden, nee, nog geen week dat je hem hebt gezien.”

Psalmen 81:4  Blaast de bazuin op de nieuwe maan, op volle maan voor onze feestdag.

Hier zou de eerste dag van het nieuwe jaar bedoeld kunnen worden en vervolgens het Pascha en de eerste dag ongezuurde broden, een feestdag waarop het altijd vollemaan is. Maar ook kan het Bazuinenfeest bedoeld worden – de eerste dag van de zevende maand – vervolgens het Loofhuttenfeest, waarvan de eerste dag een feestdag is en eveneens altijd met vollemaan.

De Statenvertaling vertaalt "op volle maan" met "ter bestemder tijd" zoals ook in vele ander vertalingen staat.

Statenvertaling: Blaast de bazuin in de nieuwe maan, ter bestemder tijd, op onzen feestdag.

In deze vertaling is het zelfs mogelijk dat dit vers alleen maar betrekking heeft op het Bazuinenfeest. Het Hebr. woord voor feestdag kan ook betekenen een feestelijke dag. In ieder geval worden de woorden ’heilige dagen’ niet genoemd. Volle maan is ook geen heilige dag. Op de bazuin blazen op bepaalde dagen maakt van die dagen nog geen heilige dag. Duidelijk is in ieder geval dat het een kalenderaanduiding is.

Jesaja 1:13  Gaat niet voort met huichelachtige offers te brengen; gruwelijk reukwerk is het Mij; nieuwe maan en sabbat, het bijeenroepen der samenkomsten. Ik verdraag het niet: onrecht met feestelijke vergadering.

Offers brengen met nieuwemaan en op de sabbat en toch de zonde blijven doen is een valse vroomheid die God haat. Feestelijk samen komen en toch de ongerechtigheid plegen door Gods Wet te verlaten is een bedrieglijke vertoning van godsdienst. Nieuwemaan staat ook hier in relatie met offers.

Vers 14   Uw nieuwemaansdagen en uw feesten haat Ik met heel mijn ziel, zij zijn Mij een last. Ik ben moede ze te dragen.

Het kan zelfs betrekking hebben op de huidige Romeinse kalender en ’christelijke’ (heidense) feestdagen, gelet op het woordje ’uw’.

EzechiŽl 45:17  Maar op de vorst rust de plicht van de brandoffers, het spijsoffer en het plengoffer, op de feesten, de nieuwemaansdagen en de sabbatten, op al de hoogtijden van het huis IsraŽls. Hij zal het zondoffer en het spijsoffer, het brandoffer en de vredeoffers brengen, om verzoening te doen voor het gehele huis IsraŽls.

Dit is geen lijst met de heilige feesten van God, maar hier staan instructies aangaande de offers. Maar ook los van deze offers zijn de sabbatten (ook de jaarlijkse) gezegend en geheiligd (Gen. 2:2-3), zonder dat er sprake is van brandoffers, spijsoffers, plengoffers, zondoffer, vredeoffers. Het houden van de sabbat en de jaarlijkse feesten is een altoosdurende instelling (Lev. 23). Wanneer met het offer van Christus de dieroffers worden afgeschaft blijven de sabbatten en feesttijden nog steeds heilige dagen. Dat geldt niet voor de nieuwemaansdag. Die dag was geen heilige tijd en is dat ook nu niet. De speciale functie van offers brengen heeft die dag ook niet meer.

Hosea 2:10  Ik zal doen ophouden al haar vreugde, haar feest, haar nieuwemaansdag en haar sabbat, ja, al haar hoogtijden.

Het systeem van zgn. christelijke feesten van de Romeinse kalender, die een voortzetting zijn van het Babylonische systeem zal door Christus uitgeroeid worden. Het moderne Babylon dat met zijn nieuwemaansdag de tijden heeft veranderd zal spoedig vallen. Bašl heeft zijn langste tijd gehad.

Vers 12   Zo zal Ik over haar bezoeken de dagen, waarop zij voor de Bašls het offer ontstak, … 15  En het zal te dien dage geschieden, luidt het woord des Heren, dat gij Mij noemen zult: mijn man, en niet meer: mijn Bašl [mijn heer]. 16  Ja, Ik zal de namen der Bašls verwijderen uit haar mond; hun naam zal niet meer genoemd worden.

Hosea 5:7  Tegen de Here hebben zij trouweloos gehandeld, want zij hebben bastaardkinderen verwekt. Nu kan elke nieuwe maan hen verteren met hun bezittingen.

Zij hebben trouweloos gehandeld tegen de Heer; zoals een vrouw, die met verachting van haar huwelijksverbond, haar man verlaat en met een ander in overspel leeft, waardoor zij ’bastaard’ (onechte) kinderen krijgt en haar kinderen tot afgoderij opvoedt, welke haar eerste man niet als de zijne kan erkennen. Zo zal ook Christus de mensen die afgoden (de valse christus) nalopen niet als zijn volk erkennen. De ’bastaards’ zijn ook niet in staat om de ware God lief te hebben en te eren. Nu zal hun huichelachtige offerplechtigheden op de nieuwemaansdag, waardoor zij meenden verzoening te verkrijgen, hen niet van de ondergang redden, maar integendeel verteren met hun bezittingen en land, dat hun slechts onder voorwaarde van gehoorzaamheid ten erfdeel is gegeven, maar dat zij door hun zonden schandelijk hebben misbruikt en daardoor verloren. De hypocriete houding van offeren op o.a. de nieuwemaansdag zal hen doen struikelen.

In andere vertalingen staat niet nieuwe maan, maar nieuwe maand, d.w.z. in een maand tijds, onverwacht, zeer binnenkort.

Amos 8:5   denkend: Wanneer is de nieuwe maan voorbij, dat wij koren kunnen verkopen, en de sabbat, dat wij graan te koop kunnen bieden, met verkleining van de efa, met vergroting van de sikkel, met bedrieglijk gebruik van een valse weegschaal.

Op de nieuwemaansdag placht men zich te bezinnen en de eigen levenswandel te overdenken, verzoening met God te zoeken, vergeving vragen. Dit kwam tot uiting in het brengen van offers. Dit gaat niet samen met zaken doen.

Bovendien heeft deze tekst betrekking op het rijk van de tien stammen, dat doordrenkt was met de gewoonten en religies van omringende volken.

Dat de nieuwemaansdag geen verplichte rustdag was, zoals de sabbat, blijkt ondermeer uit de volgende schriftgedeelten.

Ezra vertrok uit Babel met een groep Joden naar Jeruzalem om de stad te herbouwen en het huis van God te herstellen en om zijn volk te onderwijzen in de wetten van God. Het bijeenbrengen van de groep Joden met hun bagage om te vertrekken naar Jeruzalem begon op een nieuwemaansdag, terwijl ook de aankomst op de eerste van de maand plaatsvond!

Ezra 7:9   Op de eerste van de eerste maand namelijk was hij de tocht uit Babel begonnen, en op de eerste van de vijfde maand kwam hij te Jeruzalem aan, daar de goede hand van zijn God over hem was.

Dat het nieuwemaansdag was, was geen belemmering voor Ezra, die een meester was in de kennis van de wetten van God.

Vers 10   want Ezra had er zijn hart op gezet om de wet des HEREN te onderzoeken en haar te volbrengen, en om in IsraŽl inzetting en verordening te onderwijzen.

Om een zonde (het huwen van ’vreemde’ vrouwen) uit te roeien, werden rechtszaken gehouden op de eerste dag van de maand!

Ezra 10:16  … Toen zonderde de priester Ezra zich mannen af, familiehoofden, [ieder] voor zijn familie, allen bij name genoemd, en dezen begonnen zitting te houden op de eerste dag van de tiende maand om de zaak te onderzoeken, 17  en zij waren met alle mannen die vreemde vrouwen hadden gehuwd, gereed op de eerste dag van de eerste maand.

En nog een staaltje van hard werken op de eerste dag van de maand:

Exodus 40:2  Op de eerste dag van de eerste maand zult gij [instrueert God] de tabernakel, de tent der samenkomst, oprichten.

 

 

Conclusie

Moeten we nieuwemaan vieren? Leviticus 23 geeft een volledig overzicht van ”de feesttijden des Heren, die gij zult uitroepen als heilige samenkomsten”. God zegt: dit ”zijn mijn feesttijden”. In de formulering ligt besloten dat hier alle heilige dagen en feesten van God genoemd worden. De nieuwemaan ontbreekt in dit overzicht. De maan is in de eerste plaats gemaakt om 's nachts licht op aarde te laten schijnen en om vaste tijden aan te geven. Later, nadat God een verbond met IsraŽl had gesloten, waarin de Tien Geboden als grondwet diende en IsraŽl daarna zondigde, stelde God een systeem van het offeren van dieren in om IsraŽl hun zonden in gedachten te brengen. Nieuwemaan werd in dit offerstelsel een bijzondere dag. Deze rituele offers voor tijdelijke vergeving van zonden heeft plaats gemaakt voor het totale offer van Christus voor eeuwige vergeving van zonden en een eeuwige verzoening met onze Vader in de hemel. Nu deze dieroffers ook met nieuwemaan niet meer gebracht worden, blijft voor deze dag alleen de tijdsaanduiding op de kalender van God van kracht. De Bijbel spreekt nergens over het vieren van nieuwemaan. Met nieuwemaan vinden er in het Nieuwe Verbond geen bijzondere godsdienstige handelingen plaats, maar nieuwemaan is nog wel steeds het teken aan de hemel om ’vaste tijden’ aan te geven – de hoeksteen van Gods kalender – en zo zal het ook blijven in de Wereld van Morgen. 

 

Terug naar de Home Page

free hit counter